Door Geoffrey Ménissier, gepubliceerd op , bijgewerkt op .
Ook beschikbaar in: 🇫🇷 🇬🇧 🇪🇸 🇵🇹 🇩🇪 🇮🇹
In het kort
Wat kun je doen in de Auvergne voor een geslaagde gezinsvakantie? We verbleven in La Godivelle, in de Cézallier, halverwege de Puy-de-Dôme en de Cantal. Het doel: genieten van de natuur, het eten en de vulkanen! Er stonden 3 toppen op het programma: de Puy de Sancy, de Puy de Dôme en de Puy Mary.
0 reacties
Deze zomer hadden we twee weken vrij en de eerste week hadden we net gekampeerd in de Lot. Voor de tweede kozen we de Auvergne, een streek die nog niet op de blog had gestaan. We verbleven in La Godivelle, in het Cézallier-massief, op de grens tussen de Puy-de-Dôme en de Cantal.
Ik had een chalet gevonden op Airbnb, maar de service- en schoonmaakkosten op het platform waren erg hoog. Ik keek of de accommodatie ook op andere sites stond en vond haar op GreenGo, een site met duurzame vakantiehuizen die een ecoscore krijgen op basis van verschillende criteria. Uiteindelijk betaalden we zo'n 100 euro minder dan via Airbnb.
Het is een oude schuur die in loftstijl is verbouwd, met een grote woonruimte en een mooie tuin. Het is er heel fijn, en het comfort was een mooi contrast met het kamperen van onze eerste week.
La Godivelle is een klein dorpje met zo'n vijftien inwoners (buiten het seizoen). Er staan een kerk en een grote fontein waar vroeger de kuddes uit dronken, de grootste van het departement. Er zijn ook 2 meren (het bovenste en het onderste meer). Het eerste is een kratermeer van vulkanische oorsprong, het tweede een meer van glaciale oorsprong. Je vindt er hoogveen dat beschermd wordt door een nationaal natuurreservaat. Overdag is het vrij levendig in La Godivelle, want het is het startpunt van verschillende wandelingen.
Update 2026: lees ook ons tweede artikel, een week in de Cézallier, met uitstapjes die zich deze keer meer op de kant van de Cantal richten.
We begonnen de eerste dag meteen stevig, met de beklimming van de hoogste top van de Auvergne: de Puy de Sancy (1.886 m). We bekeken de verschillende mogelijkheden met een kind van 3 en kozen voor de kabelbaan vanuit het skioord Le Mont-Dore. Je kunt vanaf het skioord ook te voet naar boven. En wil je een nog zwaardere wandeling, dan kun je de top van de andere kant bereiken, vanuit Super-Besse: een tocht van naar schatting 5,5 uur lopen.
Na wat boodschappen in Le Mont-Dore om onze picknick aan te vullen, begonnen we aan de klim. De cabines brachten ons naar 1.790 m, waar we pauzeerden voor de lunch. Daarna was het nog zo'n honderd meter klimmen naar de top, via een lange trap. Victor liep alle 864 treden helemaal zelf, heen en terug, zonder gedragen te worden, maar ik merkte dat hij te moe zou zijn om de berg af te lopen. Dus gingen we weer met de cabine naar beneden. Vanaf de top heb je een prachtig uitzicht over de Auvergne en de vulkaanketen, met onder andere de Puy de Dôme.
We wilden wandeldagen afwisselen met rustigere dagen. Daarom besloten we het kasteel van Murol te bezoeken en daarna naar een boerderij te gaan om Saint-Nectaire-kaas te kopen.
Het heuveltje naar de burcht is geen makkie, maar boven heb je een heel mooi uitzicht. Ter plekke kun je, tot vreugde van de kinderen, een paardenshow met ridders bekijken voordat je het kasteel vanbinnen bezoekt. Het dateert uit de 13e eeuw en het bezoek draait om Guillaume de Murol, die er in 1423 heer was. Daarna aten we in Murol, maar verschillende restaurants zijn op maandag gesloten, dus er was niet veel keus...
Vervolgens reden we naar Saint-Nectaire, waar we de boerderij Bellonte bezochten. Dezelfde familie maakt er al 8 generaties lang boerenkaas Saint-Nectaire AOP. Na een rondje door de koeienstal gingen we naar de winkel om kaas te kopen (reken op € 23 voor een hele Saint-Nectaire).
We hadden geen tijd om het te bezoeken, maar vlakbij ligt het Lac Chambon, waar je, anders dan in het Lac Pavin, kunt zwemmen. Aan het eind van de dag, terug in La Godivelle, wandelden we naar het bovenste meer om de zonsondergang te bekijken. Zelf ging ik er 's nachts terug voor de nacht van de vallende sterren, die dat jaar samenviel met een nacht zonder maan en bijna zonder wolken: ideaal om me aan astrofotografie te wagen.
We namen de tweede vulkaan van onze week onder handen, de bekendste: de Puy de Dôme. Vanaf La Godivelle is het ongeveer een uur rijden. Ook nu bekeken we met Victor (3 jaar) de mogelijkheden, en we besloten met de trein naar boven te gaan en te voet af te dalen. Daarvoor moet je naar de “Panoramique des Dômes”. Een enkele reis kost € 14,80 en kinderen onder de 4 gaan gratis. De trein slingert in zo'n vijftien minuten om de vulkaan heen naar boven. In het station is veel educatieve informatie over vulkanen, handig om de tijd te doden terwijl je op je beurt wacht.
Boven picknickten we tegenover het weerobservatorium met zijn iconische mast. We zagen een paraglider opstijgen en liepen daarna langs de ruïnes van de Tempel van Mercurius uit de 1e eeuw.
Toen was het tijd om af te dalen via het Chemin des Chèvres (het geitenpad). De wandeling duurt naar schatting 1,5 uur voor 6 km en zo'n 400 m hoogteverschil; met Victor deden we er ongeveer een uur langer over. Het pad volgt eerst het spoor van de trein, daarna neem je een lange trap, en dan loop je door een bos terug naar de parkeerplaats. Onderweg heb je een mooi uitzicht op de Chaîne des Puys, vooral op de Puy Pariou vlak ernaast.
Op de terugweg stopten we bij de waterval van Vaucoux, net buiten Besse.
Wat een “rustdag” had moeten zijn, werd onze langste wandeling. Op het programma: een rondje van La Godivelle naar Jassy door het landschap van de Cézallier, dat weleens wordt vergeleken met IJsland, Schotland of Mongolië. Een tocht van 14 km, geschat op 4 uur. Omdat we wisten dat Victor niet zo ver zou kunnen lopen, hadden we de buggy meegenomen. Dat was duidelijk geen goed idee: de route loopt vooral door weilanden en we moesten hem een groot deel van de tijd dragen. Maar zo kon Victor wel een paar uur slapen. In totaal deden we er 7 uur over (inclusief picknick en een pauze bij de waterval van Jassy). Het was de moeite waard, want het is er prachtig.
Miljoenen jaren geleden was de Cézallier een gletsjer. Die is gesmolten en heeft hoogveen achtergelaten dat nu deel uitmaakt van het natuurreservaat Sagnes de La Godivelle. Je loopt door weilanden tussen de koeien, door het bos en langs de meren van Saint-Alyre en La Godivelle.
We verlieten de Puy-de-Dôme voor de Cantal, op weg naar de Pas de Peyrol om de top van de Puy Mary te beklimmen. Ook hier is het ongeveer een uur rijden vanaf La Godivelle. De parkeerplaats is niet zo groot en toen we rond 11.00 uur aankwamen, was er geen plek meer, behalve helemaal beneden, wat bijna een uur extra lopen zou betekenen. We besloten ons plan om te gooien en aan de andere kant af te dalen naar de waterval van Biaguin, waar we picknickten.
Rond 14.00 uur reden we terug naar de Pas de Peyrol, en deze keer was parkeren geen probleem. Net als op de Puy de Sancy loop je via een trap naar de top. Deze is alleen veel steiler: fysiek was het een van de zwaarste wandelingen van de week. Victor kwam zelf boven, maar op de terugweg heb ik hem gedragen. Met een paar pauzes deden we er ongeveer een uur over om de laatste 200 m te klimmen. Boven hadden we een panoramisch uitzicht van 360° over de bergen van de Cantal. (En vreemd genoeg veel kleine vliegjes die ons deden denken aan de midges in Schotland...) Na de afdaling proefden we een bosbessentaart in het bergrestaurant: heel lekker!
De Puy Mary is de op een na hoogste top van de Cantal, na de Plomb du Cantal, die we in 2026 bezochten tijdens een nieuwe week in de Cézallier.
We verbleven vlak bij Besse, maar behalve wat boodschappen in de supermarkt hadden we nog geen tijd genomen om het te bezoeken. Voluit heet het Besse-et-Saint-Anastaise, een middeleeuws stadje met renaissancegebouwen en het label “Petites Cités de Caractère”. We liepen langs de winkeltjes en reserveerden een restaurant voor de lunch voordat we naar Super-Besse gingen, het skioord een paar kilometer hoger. Daar ontspanden we even aan het meer en lieten we Victor spelen in het avonturenpark. We hadden hem graag kennis laten maken met bowlen, maar de minimumleeftijd was 6 jaar.
Terug in Besse aten we bij Le Bessoi. Het eten is lekker en lokaal, en het onthaal is vriendelijk. De rest van de middag gingen we naar het Lac Pavin, het diepste vulkaanmeer van de Auvergne (92 m). Het turquoise water deed ons denken aan de meren rond Banff in Canada. We liepen er in nauwelijks een uur omheen (minder dan 3 km).
We hebben een heerlijke week gehad in de prachtige landschappen van de Auvergne. Het huis was heel comfortabel en we kunnen het je aanraden voor je eigen verblijf! We komen graag terug, misschien in de winter om van de skigebieden te genieten. Laat gerust een reactie achter onderaan de pagina om je vakantie te delen of een vraag te stellen. Tot snel.
Vond je dit artikel leuk? Bewaar het op Pinterest.
Volg ons op sociale media om op de hoogte te blijven van onze volgende reizen. Laat gerust een reactie achter of stel een vraag onderaan de pagina. Tot snel!
