Door Geoffrey Ménissier, gepubliceerd op , bijgewerkt op
Ook beschikbaar in: 🇫🇷 🇬🇧 🇪🇸 🇵🇹 🇩🇪 🇮🇹
In het kort
Het doel: Valencia ontdekken met het gezin. Op het programma: het aquarium, het Bioparc en de Spaanse stad zelf, zonder de tapas en sangria te vergeten, plus een treinuitstapje naar Xàtiva.
0 reacties
Welkom op onze reisblog: in dit artikel nemen we je mee naar Valencia, in Spanje. Het is een heel fijne bestemming om buiten het seizoen te ontdekken: het was eind oktober en de temperaturen lagen tussen de 20 en 25 °C. Voor Sandrine was het haar tweede bezoek aan de stad. Voor mij (Geoffrey) was het mijn allereerste keer in Spanje. En ook voor Victor (5) was het een primeur: hij nam voor het eerst het vliegtuig. We reisden samen met Sandrines ouders, haar zus en haar zwager.
Via Booking huurden we een appartement met 3 slaapkamers, op zo'n kwartier lopen van het historische centrum. We kwamen op een dinsdagochtend rond 11.00 uur aan en vertrokken zondagavond weer, dus we waren er 6 dagen.
Nadat we kennis hadden gemaakt met de eigenaar, die ons een paar goede adresjes gaf, gingen we lunchen bij “Los Toneles”. Het is een instituut: het restaurant bestaat al 50 jaar en ligt vlak naast het station en de stierenarena. Er is een ruime keuze aan tapas, die we samen deelden, met sangria erbij. Na het eten namen we een dessert aan de overkant, bij “Cine Capitol”, een voormalige art-decobioscoop uit 1930 waar nu restaurants en een theesalon zitten. De plek is een omweg waard en het gebak is heerlijk.
Daarna gingen we de stad verkennen, te beginnen bij het stadhuisplein (Ajuntament), waar het toeristenbureau zit. We wandelden noordwaarts richting de overdekte markt en bezochten de Zijdebeurs (Llotja de la Seda), een handelsbeurs die in de 15e eeuw werd gebouwd. Het gebouw getuigt van de economische macht van de stad in die tijd.
Aan het eind van de middag begon het te regenen en schuilden we in een bar. Meteen een goede gelegenheid om Agua de Valencia (Aigua de València) te proeven: de lokale cocktail van cava of champagne, sinaasappelsap, wodka en gin.
Onze tweede dag in Valencia stond in het teken van het aquarium. Het maakt deel uit van de Stad van Kunsten en Wetenschappen, waar je het Oceanogràfic, het Hemisfèric (een 3D-bioscoop), het Wetenschapsmuseum, het Umbracle (een mediterrane tuin), het Paleis van de Kunsten en de Ágora (een tentoonstellingsruimte) vindt. Deze gebouwen zijn het werk van architect Santiago Calatrava en zijn met hun futuristische stijl uitgegroeid tot een van de symbolen van Valencia.
De Stad van Kunsten en Wetenschappen strekt zich uit over bijna 2 km, in de oude bedding van de Turia, de rivier die vroeger door de stad stroomde. De rivier werd omgeleid om overstromingen zoals die van 1957 te voorkomen. De oude rivierbedding is nu een park van bijna 9 km, dat in 1986 werd geopend.
Het aquarium is behoorlijk groot: we waren er bijna 4 uur. Het bestaat uit verschillende paviljoens, waarvan sommige verbonden zijn door tunnels waarin de dieren boven je hoofd zwemmen. We zagen vissen, haaien, schildpadden, beloega's, walrussen, roggen, kwallen, krokodillen, dolfijnen, vogels… In totaal leven er zo'n 500 soorten.
Aan het eind van de dag verlieten we het Oceanogràfic via het Umbracle en liepen we een stukje door de Turiatuinen om te gaan eten bij “Gordon 10”, een Argentijns restaurant dat gespecialiseerd is in rundvlees (mooie stukken van 300 g). De ontvangst is heel hartelijk en ze hebben ook een goede selectie wijnen en bieren.
(Soms moet je flink inzoomen op de plek die je zoekt voordat er activiteiten verschijnen.)
Onze gastheer had ons aangeraden om te lunchen bij “La Pepica”, met uitzicht op zee, aan het strand van Malvarrosa. Hier mag je echt van een instituut spreken: het familierestaurant, geopend in 1898, viert binnenkort zijn 130-jarig bestaan. We wilden alles op de kaart wel proberen. We deelden wat tapas en oesters voordat we een paella bestelden (ze zetten een gigantische pan voor 6 personen direct op tafel). Paella komt oorspronkelijk uit Valencia, en in het “echte” recept zitten geen zeevruchten, maar kip en konijn.
Na de lunch wandelden we een stukje over de boulevard voordat we neerstreken op het zand. Victor speelde aan de waterkant. Wij waagden ons wat kouwelijk tot aan de knieën in het water, maar veel mensen gingen wel zwemmen: het zeewater was rond de 20 °C, bij een luchttemperatuur van 25 °C.
We gingen op pad om de Centrale Markt van Valencia te ontdekken, een overdekte versmarkt. Het gebouw is een grote ijzeren constructie uit 1928. Hou je van lekker eten en verse producten, sla hem dan zeker niet over. Je vindt er volop groente en fruit, slagers, vleeswaren, kaas, gebak… en veel kramen met vis en zeevruchten. Er staan tussen de 300 en 400 kramen (afhankelijk van de bron), verspreid over 8.000 vierkante meter.
Na ons bezoek aten we opnieuw tapas in een van de restaurants tegenover de ingang van de markt. Daarna pakten we de stadswandeling weer op die we dinsdag vanwege de regen hadden afgebroken. Bekijk onze Mapstr-kaart voor meer informatie over de plekken die we bezochten.
We begonnen met de kerk van San Nicolás de Bari y San Pedro Mártir, met de bescheiden bijnaam de “Sixtijnse Kapel” van Valencia. We bezochten de Torres de Serranos, die een mooi uitzicht bieden over de daken van de stad en haar vele klokkentorens. De torens vormden een van de toegangspoorten van het middeleeuwse Valencia, dat omringd was door stadsmuren. Ze dateren uit het eind van de 14e eeuw en de toegang kost € 2.
We gingen even zitten voor nog een Agua de Valencia in “Café de las Horas”, een bijzondere plek in rococostijl: dikke, kleurrijke gordijnen, een sterrenplafond, keramische tegels en ga zo maar door.
Om de dag af te sluiten bezochten we de Plaça de la Mare de Déu, waar de basiliek staat, en daarna staken we de Plaza de la Reina over, waar je de indrukwekkende Sint-Mariakathedraal van Valencia vindt.
Met 6 dagen in Valencia wilden we ook een uitstapje buiten de stad maken. Eerst hadden we ons verdiept in het natuurpark Albufera, net ten zuiden van de stad, waar je een boottochtje kunt maken om de flora en fauna van de lagune te bekijken. Je komt er langs rijstvelden, want hier komt de paella vandaan, en het park staat ook bekend om zijn zonsondergangen.
Uiteindelijk kozen we voor Xàtiva en zijn kasteel. Reken op een uur met de trein vanaf de Estació del Nord om er te komen. Het middeleeuwse fort ligt op een heuvel boven de stad en biedt een panoramisch uitzicht op de bergen in de omgeving. Het kasteel bestaat uit twee delen, het Castell Menor en het Castell Major, die met elkaar verbonden zijn door muren.
Ter plaatse ontdekten we dat het pendelbusje naar de voet van het kasteel buiten het seizoen alleen op zondag rijdt. We gingen dus te voet, en de klim naar boven kostte ons maar een minuut of twintig.
We begonnen ons bezoek bij het Castell Menor, dat van Iberische en Romeinse oorsprong is. Het kasteel is indrukwekkend en laat zien hoe strategisch belangrijk de plek in de oudheid was. Daarna liepen we door naar het Castell Major: dit hoger gelegen deel werd uitgebouwd in de islamitische periode en later versterkt onder christelijk bewind. Het uitkijkpunt is ook populair vanwege de zonsondergangen. Na het bezoek hadden we nog tijd voor een ijsje voordat we de trein terug namen. Omdat het zaterdag was, liep de trein snel vol met mensen die de avond in Valencia gingen doorbrengen.
's Avonds aten we bij Entrevins, een heel goed gastronomisch restaurant vlak bij de Plaza de la Reina. De eigenaar is een Franse sommelier, vandaar de prachtige wijncollectie die midden in de eetzaal staat uitgestald.
Onze laatste dag was gereserveerd voor de dierentuin van Valencia. We verlieten ons appartement na een praatje met de eigenaar en gingen vlak ernaast brunchen, bij café Panacid.
Het regende die dag, maar niet genoeg om ons af te schrikken. Het Bioparc staat bekend om zijn inzet voor soortbehoud. Er zijn hier geen hekken of tralies: grachten of rotsen scheiden je van de dieren. De dieren komen uit Afrikaanse ecosystemen: de savanne, Madagaskar, het equatoriale woud en de Afrikaanse moerasgebieden. Victor vond het geweldig, en we raden het je aan als je Valencia met het gezin bezoekt.
Rond 17.00 uur vertrokken we naar het vliegveld: ons verblijf in Valencia zat erop. Het vliegtuig had zo'n twintig minuten vertraging, maar omdat we in Antony wonen, waren we vrij snel thuis: het is maar een minuut of twintig vanaf Orly. Bedankt voor het lezen, en stel gerust je vragen in de reacties. Tot snel!
Vond je dit artikel leuk? Bewaar het op Pinterest.
Volg ons op sociale media om op de hoogte te blijven van onze volgende reizen. Laat gerust een reactie achter of stel een vraag onderaan de pagina. Tot snel!
